Nie taka wredna baba od matmy

Dlaczego jestem korepetytorką matematyki? Bo patrzenie, jak uczniowie próbują rozwiązać zadanie metodą „na czuja”, to mój ulubiony thriller. Bo skoro już pamiętam wzór na deltę, to mogę udawać, że moje życie ma sens. Bo jestem matematyczną wersją terapeutki, tylko zamiast kleenexów mam układ współrzędnych. Bo nie mogę spokojnie spać wiedząc, że ktoś łączy funkcję liniową z wykresem serca. Bo jak nie wytłumaczę komuś, czym jest logarytm, to boję się, że wyjdzie z niego astrolog. Bo uwielbiam moment, w którym uczeń mówi „A to takie proste było?” — i wtedy wiem, że mogę już spokojnie zniknąć w oparach kredy.